Πώς τρώμε τη βασιλόπιτα;

Η βασιλόπιτα δεν αποτελεί απλώς ένα γλυκό. Είναι τελετουργία, συμβολισμός αλλά και κοινωνική πράξη.
Επομένως το πώς την τρώμε, λέει περισσότερα για την παιδεία του τραπεζιού μας απ’ όσο νομίζουμε.
Η βασιλόπιτα τρώγεται από το πιάτο. Ακόμη κι αν βρισκόμαστε σε χαλαρό οικογενειακό περιβάλλον, το να
την κρατάμε στο χέρι, ειδικά όταν είναι αφράτη και πασπαλισμένη με άχνη ή σοκολάτα, δείχνει προχειρότητα.
Το πιάτο δεν δηλώνει επισημότητα αλλά χρησιμοποιείται για λόγους καθαριότητας και σεβασμού. Το πιρούνι
αποτελεί βασικό μας εργαλείο. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στο φλουρί. Δεν ψάχνουμε, δεν πιέζουμε, δεν
διαλύουμε το κομμάτι μας. Τρώμε κανονικά και αν το φλουρί βρεθεί, το συναντούμε φυσικά. Το να αναποδογυρίζουμε
το κομμάτι, να το κόβουμε σε υπερβολικά μικρά μέρη ή να το «ανακρίνουμε» με το πιρούνι είναι μια συμπεριφορά
που χαλά τη ροή της στιγμής και φέρνει αμήχανη παιδικότητα σε ένα τραπέζι ενηλίκων. Πολύ σημαντικό είναι να
μην σχολιάζουμε το μέγεθος του κομματιού, να μην συγκρίνουμε ποιος πήρε μεγαλύτερο ή μικρότερο, και σίγουρα
δεν ζητάμε δεύτερο κομμάτι πριν ολοκληρωθεί ο πρώτος γύρος. Αν προσφερθεί, το δεχόμαστε με μέτρο. Αν όχι,
δεν το διεκδικούμε. Τέλος, ένα σημείο που συχνά παραβλέπεται: όταν τελειώσουμε, το πιάτο μένει τακτοποιημένο.
Δεν «σκουπίζουμε» με το πιρούνι και δεν αφήνουμε διάσπαρτα ψίχουλα.